1نظريه پردازان عرصه تعليم و تربيت، از ديرباز در پي تدوين و ارائه¬ي راهکار براي به فعليت در آوردن نيروهاي سرشار نهفته در روان آدمي بوده اند. هريک به تناسب نظام دانايي خويش افق¬هاي تازه¬اي فراروي انديشه وران پس از خود گشوده اند. تمام مکاتبي که تعليم و تربيت انسان را مطمح نظر قرار داده اند، دغدغه داشته اند که چگونه نيروهاي نهفته در نهاد او را شکوفا سازند.

آدمي همواره در پي موفقيت و راههاي رسيدن به آن است؛ موفقيت کليد خوشبختي انسان است. آيا تا به حال با خود انديشيده ايد که چگونه مي توان در زندگي، تحصيل و در برخورد با ديگران به توفيق دست يافت؟
موفقيت عوامل گوناگون دارد. دسته اي از اين عوامل به نوعي نگاه انسان به مسايل و باور آدمي باز مي گردد. انسان اگر به اطراف خود نگاهي مثبت داشته باشد، به موفقيت نزديک تر خواهد بود. هرچند که نگاه بيش از حد مثبت، مانع موفقيت است.
 آنچه در پي مي آيد، هفت باور موفقيت زا است که اگر درست به کار گفته شود، توفيق را رفيق آدمي خواهد کرد:

هميت وضرورت تعليم وتربيت در جامعه انساني خصوصا در اطفال آن قدر روشن وآشکار  است که هيچ عاقلي نمي تواند آن را انکار کند، چرا که با تعليم وتربيت صحيح است که انسان مي تواند راه درست را از راه نادرست تشخيص بدهد و براساس انتخاب از روي فهم ودرک بتواند به سعادت وکمال برسد.

 

 

نشست سیاسی و علمی پیرامون بررسی آخرین تحولات سیاسی و بین  المللی افغانستان،روز پنجشنبه 30/10/88 در قم برگزار گردید. در این نشست که با حضور گسترده علماء، دانشجویان، نویسندگان و صاحب نظران افغانستانی برگزار شد، جناب آقای دکتر سجادی نماینده مردم در پارلمان و رییس موسسه تحصیلات عالی خاتم النبیین در محورهای سه گانه ذیل به سخنرانی پرداختند

 

مفهوم پناهندگي در تاريخ بشر سابقه طولاتي دارد و تقريبا همزاد بشر مي باشد چرا که بسياري بر اين باورند که اولين پناهندگان حضرات آدم و حوا بوده اند. حيوانات و پرندگان نيز مهاجرت دارند.

 

 

 امروزه فساد سیاسی از مقوله های نسبتا رایج و شایع در اکثر جوامع بشری ا ست، اما در این میان برخی از جوامع از جمله افغانستان بصورت بسیار جدی و گسترده در این دام بزرگ قرار دارد، به گونه ای که پس از هشت سال سرمایه گزاری های مالی و انسانی جامعه بشری در این کشور، اینک در کنار مردم افغانستان کشورهای حامی و تمویل کننده افغانستان که با هدف مبارزه با تروریزم ، حاکمیت و پیشبرد پروسه دمکراسی سازی در این کشور حضور دارند، نیز از وضعیت غیر قابل تحمل فساد سیاسی و اداری در افغانستان به ستوه آمده اند و در کنار حلقات داخلی از غیر قابل بودن این پدیده شوم به  شکوه وشکایت افتاده و از حکومت افغانستان می خواهند که برای از بین بردن این بلای خانمانسوز برنامه ریزی و ا قدام نماید