هميت وضرورت تعليم وتربيت در جامعه انساني خصوصا در اطفال آن قدر روشن وآشکار  است که هيچ عاقلي نمي تواند آن را انکار کند، چرا که با تعليم وتربيت صحيح است که انسان مي تواند راه درست را از راه نادرست تشخيص بدهد و براساس انتخاب از روي فهم ودرک بتواند به سعادت وکمال برسد.

در دين مبين اسلام نيز تعليم وتربيت از اهميت زيادي برخوردار بوده چنانکه در قرآن کريم،  مقام ومرتبه دانشمندان وافراد با سواد از ديگر افراد  جامعه، برتر و والاتر  دانسته شده است«قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ »  آيا آنان که با سلاح علم مجهزند وافرادي که با جهل وناداني دست به گريبان هستند با هم برابراند؟ والبته  تنها صاحبان خرد وعقل ، تفاوت مقام ومرتبه  اين دو گروه را درک مي کنند و از آن پند مي گيرند.
در سنت نبوي(ص) نيز بر اهميت علم آموزي وطلب علم ودانش تأکيد فراوان شده است، چنانکه پيامبر گرامي (ص) فر موده اند« طلب العلم فريضة علي کل مسلم ومسلمه»   طلب علم  ودانش بر هر مسلمان (زن ومرد) واجب است. ويا حضرت پيامبر گرامي اسلام(ص) در حديث ديگري فرمودند:« آنگاه که دانشجو وشاگرد مکتب  (براي دانش آموختن) خانه اي خود را ترک  مي کند تا آن لحظه که دو باره به خانه خويش برگردد، مثل این است که در راه خدا به جهاد پرداخته است.»
در حديث ديگر  اين داستان از پيامبر گرامي اسلام نقل شده است كه بازهم  شرافت واهميت علم آموزي  وتحصيل علم را مي رساند:« روزي رسول خدا(ص) از خانه اش بيرون آمدند و وارد مسجد شدند، ايشان با دو گروه از مردم كه در داخل مسجد  دو جلسه مختلف را تشكيل داده بودند برخورد كرد، در يك مجلس وجلسه، گروهي از مسلمانان مشغول دعا وعبادت خداوند بودند، در مجلس ديگر، گروهي از مسلمانان گردهم جمع شده بودند ومشغول مباحثه علمي وكسب علم ودانش بودند ، پيامبر گرامي اسلام بعد از برخورد  با اين دو دسته فرمودند: « اين دو گروه، هردو در جهت خير وسعادت قرار دارند، چرا كه يك گروه مشغول عبادت خدا هسنتد وگروه ديگر سرگرم فراگرفتن بينش ودانش وعلم هستند، اما در عين حال، گروهي كه سرگرم تحصيل علم ودانش هستند بر دسته اي كه مشغول عبادت هستند برتري وفضيلت دارد،زيرا من كه پيامبر شما هستم به خاطر تعليم وبيان حقايق ، مقام رسالت را به عهده گرفتم وبدان مبعوث شدم».
با دقت در اين حديث شريف، به خوبي اهميت وفضيلت كسب علم  ودانش روشن خواهد شد، بدان گونه كه پيامبر گرامي اسلام(ص) مقام متعلمين را از مقام عبادت كنندگان بالاتر مي داند وشايد دليل آن ، نفع وسودي است كه به واسطه دانمشندان وعالمان به ديگر انسانها مي رسد، وهم چنين هدف از بعثت ورسالت خود را ، همانا آگاهي بخشي وعلم آموزي معرفي مي كند.
 هم چنين دين  مبين اسلام مکتب تربيتي جامع و فراگيري را ارائه کرده است، به گونه اي که دين اسلام براي تمام مراحل ومقاطع زندگي انساني برنامه آموزشي وتربيتي ارائه کرده است، از ولادت وحتي قبل از ولادت گرفته تا کودکي و از خردسالي گرفته تا سن کمال وبزرگسالي چنانکه پيامبر گرامي اسلام فرمودند:«اطلبو العلم من المهد الي اللهد»  از گهواره وآغاز طفوليت تا مرز پيري ومرگ بايد در طلب علم و دانش باشيد.
 هم چنين در سنت اسلامي بر اين نکته، تأکيد شده است که يکي از حقوق مسلم کودک برپدر ومادر ودر مقابل يکي از وظائف مهم والدين نسبت به فرزندان، تعليم وتربيت فرزندان است.
نقش تعليم وتربيت در ترقي کشور
به يقين تعليم وتربيت  نه تنها در رشد وپيشرفت اخلاقي ، عقلاني ، رفتاري وحتي جسمي  خود شخص، نقش بسيار مهم دارد بلکه در ترقي وپيشرفت  اجتماعي جامعه در ابعاد مختلف تأثير گذار است، وافرادي که داراي تحصيلات عالي هستند، وسيله اي هستند در  جهت رفع نيازهاي آن جامعه، اعم از نياز هاي اقتصادي ،سياسي، مديريتي و...و اين افراد هستند که باعث تحول  و رشد در ابعاد مختلف اجتماعي  آن جامعه مي شوند.
از اين رو، صاحب نظران زيادي بر اين نکته تأکيد کرده اند که مشخصه يک جامعه سالم و توسعه و رشد يافته، تنها در داشتن موقعيت جغرافيائي خوب ويا معادن متنوع  ومنابع مالي و اقتصادي و امور ديگر نيست، بلکه اين نظام تربيتي  وتعليمي سالم و مترقي و فراگير است که افرادي آزاد، مستقل، خلاق،مبتکر و پرانيگزه مي سازد والبته چنين افرادي است که مي تواند جامعه وکشور را در زمينه هاي مختلف علمي، سياسي، اقتصادي وغيره از عقب ماندگي نجات بدهند.   
حال با توجه به شرائط  گذشته  و حال كشور عزيزمان افغانستان، به خوبي قابل درك خواهد بود كه يكي از عوامل مهم نابساماني كشور و رنج ها و مرارت هاي كه مردم ما در طول تا ريخ اين كشور با آن دست به گريبان بوده است، به عدم پيشرفت كشور در موضوع تعليم وتربيت وسطح آگاهي مردم وجامعه باز مي  گردد، و در شرائط كنوني ، كه كشور ما به يك ثبات نسبتا خوبي رسيده است واز طرف ديگر مردم ما نيز تا حدي زيادي به اهميت علم ودانش پي برده اند، بسيار مناسب خواهد بود كه هم دولت مردان وحاكمان ما به موضوع تعليم وتربيت فرزندان اين كشور وبالا بردن سطح علمي دانشگاه ها، بيش از گذشته اهميت قائل شوند  و شرائط مناسب تعليم وتربيت را هم در بخش  اعمار مكاتب وهم دربخش نيروي انساني وتربيت معلمان مجرب ودلسوز فراهم كنند .و بلكه مي توان گفت كه اگر سرمايه گذاري اصلي مادي ومعنوي را در اين بخش اختصاص دهند، به يقين ضرر نكرده اند وسال ها بعد از ثمرات شرين آن بهره مند خواهند شد .
هم چنين به خانواده ها و توده مردم ما توصيه مي شود، بيش از آنكه به مسائل زود گذر مادي وگاه مسائل نابجاي اجتماعي مثل عروسي هاي پرهزينه اهميت قائل شوند، به تربيت وتعليم فرزندان شان روي آورند تا در سايه آن هم آينده درخشان فرزندان شان را تظمين كرده باشند وهم اينكه از طريق آن، وسيله پيشرفت وترقي كشور را فراهم كنند، به اميد آن روزي كه يكبار ديگر آوازه دانشمندان اين مرز وبوم در كل جهان طنين انداز شود.

نام

ايميل

سايت يا وبلاگ

نظر

كوچكنمايي | بزرگنمايي

اشتراك بوسيله ايميل (فقط براي اعضاي سايت)

لطفا كد امنيتي را وارد كنيد.

نظردهي