به گزارش بخش سیاسی شبکه اطلاع رسانی افغانستان ( afghanpaper ) ، در حالی که کمتر از یک هفته به برگزاری کانفرانس لندن باقیمانده، حکومت افغانستان اعلام کرد طرح مصالحه با طالبان در کنار مسالهي انتقال مسووليت به دولت افغانستان، موضوع اصلي این کانفرانس می باشد.

در همین راستا روز گذشته مارک سیدویل سفیر بریتانیا در طی یک کانفرانس خبری در لندن اظهار داشت: چیزی که ما در هفتم دلو شاهد آن خواهیم بود علاوه بر مطرح کردن مصالحه با طالبان، قسماً بررسی شرایط می باشد که چگونه یک تقسیم اوقات برای انتقال مسوولیت امنیتی بعضی ولایات و ولسوالی ها به قوای امنیتی خود افغانستان، ترتیب شود.

اینگونه سخنان طی چند سال اخیر نیز مطرح شده است مانند اوباما که وعده داده است ظرف 18 ماه نيروهاي آمريكايي را از افغانستان خارج خواهد كرد. وي حتي ادعاي تجهيز و تقويت نيروهاي افغان براي اجرايي شدن اين استراتژي را نیز مطرح كرده است.

اما چیزهایی که در واقعیت می بینیم خلاف این ظاهر نمایی است. ساخت پايگاههاي دائمي با ظرفيت چندين هزار نيرو نشانگر برنامه واشنگتن براي حضور بلند مدت خارجی ها در افغانستان است كه عملا اعلام جدول زماني خروج را باطل مي‌سازد.

همچنین آموزش نيروهاي افغاني نيز كه به اعتراف کشورهای غربی از آمادگي چنداني برخوردار نمي‌باشند در طول 18 ماه امري ناممكن مي‌نمايد حتی اگر بخواهند درکانفرانس لندن نیز زمان بندی انتقال مسئولیت امنیتی را برنامه ریزی نمایند. چرا که در حال حاضر هر کشور خارجی یک ولایت را قلمرو اختصاصی خود ساخته و به طور دلخواه در آن ولایت حکمرانی مینماید، که در حال حاضر این تعدد قوا و عدم تمرکز نیروهای امنیتی تحت یک ارگان، خود بزرگترین مشکل امنیتی کشور ماست.

از سوی دیگر افرادی مانند اوباما ادعا کرده اند که براي مبارزه با طالبان ، افزایش نیروی نظامی در افغانستان را در برنامه کاری خود دارند ، پس چرا عملا در مسير مذاكره با آنها گام بر مي‌دارند؟؟؟

یکی از مقامات دولتی که بنا به دلایلی نخواست نامش فاش شود، بیان کرد: طرح جدید مصالحه با طالبان از سوی شماری از مقام های ارشد ملکی و نظامی بریتانیا و امریکا براي تكميل پروژه ادامه حضور در افغانستان و اعمال فشار بر دولت ، تهیه شده است و از کرزی خواسته شده تا این لایحه را از سوی خود مطرح سازد.

اگر مطلب غیر این است چرا نمایندگان پارلمان در جریان این مذاکرات و مصالحات قرار نگرفتند؟ اگر واقعا این طرح از سوی رئیس جمهور تدوین شده، چرا بصورت یک لایحه به پارلمان ارسال نشده تا نمایندگان مردم نیز به چگونگی اجرای آن رای دهند؟اگر واقعا هدف از کانفرانس لندن بهبود شرایط کنونی است ، چرا هیاتی از وکلای مجلس به این کانفرانس دعوت نشدند، تا دغدقه های خانه ملت را نیز مطرح سازند؟

واضح است که کشورهای غربی در طول سال‌هاي اخير مهم‌ترين مساله يعني آغاز بازسازي كشور و احياي نيروهاي نظامي افغانستان را اجرايي نكرده‌اند. آنها با بهانه‌هاي مختلف سعي دارند تا از ضعف امنيتي و عدم بازسازي كشور كه فقر، بيكاري و بحران انساني را به همراه داشته براي رسيدن به خواسته‌هاي خود بهره‌برداري كنند.

اين كشورها همچنين با سوق دادن دولت كرزي به معرفي برخي كانديداهاي پست وزارت از ميان طالبان و يا گروه‌هايي كه جايگاه مردمي ندارند برآنند تا با ايجاد تقابل ميان پارلمان و دولت افغان، ضمن ناكارآمد نشان دادن كرزي، راه را براي دخالت بيشتر در امور كشور فراهم سازند.

برخی از آگاهان مسائل سیاسی معتقدند که اگر بخواهیم هدف از کانفرانس لندن را با صراحت بیان نماییم ، این است که روشن شود طی این سالها هر کشور چقدر از افغانستان نفع برده است ؟ مطمئنا سران کشورهای دخیل در افغانستان در پشت پرده در درجه اول منافع خود را مد نظر خواهند گرفت و پیرامون آن سعی در رسیدن به توافق دارند، سپس روز هفت دلو در یک نشست سمبولیک ، برای دلخوشی جامعه جهانی مطالبی را نیز بیان خواهند نمود با این نیت که حالا این طرحها را بیان می کنیم چه کسی میخواهد این طرح ها را پیگیری نماید . کاری که طی هشت سال گذشته و در کانفرانس های قبلی صورت گرفته است